Ongeval op de weg naar en van het werk

De Arbeidsongevallenwet van 1971 stelt dat ongevallen die zich voordoen op de weg naar en van het werk als arbeidsongeval worden aangezien. De wet vereist niet dat een werknemer de kortste weg neemt tussen de verblijfplaats en de arbeidsplaats, maar wel de meest aangewezen weg, rekening houdend met de actuele omstandigheden. Een werknemer die de ene dag met de fiets en de andere dag met de wagen naar het werk gaat, kan hiervoor een andere (aangewezen) weg nemen. Een reeks trajecten wordt in de wettekst gelijkgesteld met de arbeidsweg.

Daarnaast wordt in bepaalde gevallen een omweg of een oponthoud als gewettigd beschouwd, waardoor bijvoorbeeld het afwijken van de ‘normale’ arbeidsweg geen belemmering vormt om het ongeval te beschouwen als arbeidswegongeval. Het begrip ‘ongeval’ heeft dezelfde draagwijdte in het arbeidsongeval als in het arbeidswegongeval en de rechtspraak over het begrip ‘ongeval’ is ook hier van toepassing. Dit wil zeggen dat het moet gaan om een plotse gebeurtenis, bijvoorbeeld een aanrijding, die een letsel veroorzaakt. Dat houdt ook in dat de fout van het slachtoffer geen belemmering vormt in de kwalificatie van een ongeval als arbeids(weg)ongeval.

Een verkeersongeval blijft dus een arbeidswegongeval, ook al werd het (mede)veroorzaakt door het slachtoffer van het arbeidswegongeval. Een arbeidsongeval vereist naast een ongeval (plotse gebeurtenis en letsel) ook een band met de arbeid, namelijk dat de plotse gebeurtenis zich voordeed tijdens en door de arbeid. Voor de arbeidswegongevallen geldt een andere voorwaarde, de plotse gebeurtenis moet in dit geval niet tijdens en door de arbeid plaats vinden, maar wel op de arbeidsweg. Het slachtoffer van een arbeidswegongeval zal dus moeten bewijzen dat het een ongeval betreft, gebeurd tijdens het normaal traject dat het moet afleggen om zich van zijn verblijfplaats te begeven naar de plaats waar hij/zij werkt, en omgekeerd, of gedurende een van de gelijkgestelde trajecten. De verzekeraar kan het tegenbewijs leveren, namelijk dat er tussen de plotse gebeurtenis en het letsel geen oorzakelijk verband bestaat of dat het slachtoffer zich niet op de arbeidsweg bevond, bijvoorbeeld door het maken van een niet gewettigde omweg, zoals een bezoekje aan zijn ouders.